Μάικλ Τζάκσον. Ένας άνθρωπος που αγαπήθηκε, λατρεύτηκε, αποθεώθηκε από εκατομμύρια κόσμο αλλά παράλληλα χλευάστηκε, δίχασε. Παρόλα αυτά όμως, αυτός ο χαρισματικός τραγουδιστής γεννήθηκε, έλαμψε σαν ένα αστέρι και έδυσε πρόωρα, αφού έφυγε από τη ζωή σαν σήμερα πριν από 6 χρόνια, αφήνοντας πίσω του το μοναδικό έργο του, που δεν είναι άλλο από τη μουσική του.
Ο Μάικλ Τζόζεφ Τζάκσον γεννήθηκε στο Γκάρι της Ιντιάνα στις 29 Αυγούστου του 1958 και ήταν το έβδομο από τα εννιά, συνολικά παιδιά της οικογένειας. Από πολύ νεαρή ηλικία, είναι φανερό το ταλέντο του και γι'αυτό στα 11 του μόλις χρόνια, γίνεται μέλος του συγκροτήματος των μεγαλύτερων αδερφών του, τους «Τζάκσον 5». Μάνατζερ του αναλαμβάνει ο πατέρας του Τζο Τζάκσον, ο οποίος δεν διστάζει να κακοποιεί τον μικρό Μάικλ ψυχικά αλλά και σωματικά. Συγκεκριμένα, σε μια πολύ συγκινητική συνέντευξη το 1993, ο ίδιος περιγράφει μια σκηνή με το πατέρα του: «με άρπαξε από το ένα πόδι και με κρατούσε ανάποδα χτυπώντας με, με γροθιές στην πλάτη και λέγοντας μου: θα σε τσακίσω». Άλλο περιστατικό που έχει γίνει επίσης γνωστό είναι και το εξής: κάποια βραδιά, ο πατέρας του Μάικλ είχε σκαρφαλώσει από το παράθυρο του δωματίου του μικρού, φορώντας μία τρομακτική μάσκα και μπήκε στο δωμάτιο ουρλιάζοντας για να τον τρομοκρατήσει. Για τα επόμενα χρόνια, ο Μάικλ υποφέρει από εφιάλτες.
Για πολλά χρόνια, αποφέρει τεράστια κέρδη στην οικογένεια Τζάκσον με τα τραγούδια του, όμως το 1971 αποφασίζει να αποσχιστεί από το γκρουπ και προσπαθεί να εδραιωθεί στο καλλιτεχνικό στερέωμα κάνοντας σόλο καριέρα. Τα αδέρφια του δέχονται κατά κάποιο τρόπο την αποχώρηση του, όμως η αντίδραση του πατέρα του είναι φοβερή. Όπως ο ίδιος αναφέρει, σε μια από τις τελευταίες συναυλίες του «Victory tour» σε κάποιο διάλειμμα τσακώνεται έντονα μαζί του: «Ακόμα θυμάμαι το χαστούκι του! Θυμάμαι πως δεν αντέδρασα αλλά μου τόνισε πως δεν θα με άφηνε ποτέ να εγκαταλείψω τους Τζάκσον 5. Θεωρούσε πως πρόδιδα την οικογένεια. Ευτυχώς τον σταμάτησε ο Κουίνσι Τζόουνς ο παραγωγός. Διαφορετικά κι εγώ δεν ξέρω τι θα γινόταν». Τα επόμενα χρόνια, η καριέρα του απογειώθηκε, κατακτώντας τον τίτλο του «Βασιλιά της Ποπ», φράση που πρώτη χρησιμοποίησε η Ελίζαμπεθ Τέιλορ όταν του παρέδωσε το 1989 το βραβείο του «Καλλιτέχνη της Δεκαετίας» αποκαλώντας τον «πραγματικό βασιλιά της ποπ, ροκ και σόουλ μουσικής».
Το 1982, κυκλοφορεί το άλμπουμ «Thriller» και είναι αυτό με τις μεγαλύτερες πωλήσεις όλων των εποχών, ενώ άλλα τέσσερα άλμπουμ του, το «Off The Wall», το «Bad», το «Dangerous» και το «HIStory» έχουν κατακτήσει από μια θέση στη σχετική λίστα. Τα βίντεο κλιπ μερικών από τα τραγούδια του Τζάκσον που προβάλλονταν στο MTV θεωρήθηκαν ένα είδος τέχνης, αλλά και μέσο προώθησης του τραγουδιού ενώ βοήθησαν το μουσικό κανάλι να γίνει διάσημο. «Δεν περίμενα ποτέ ότι θα προβάλλουν τα τραγούδια μου, λόγω του χρώματός μου. Ήταν κάτι το πρωτόγνωρο για μένα. Όταν με ενημέρωσαν από τη δισκογραφική για το αποτέλεσμα, πέταξα από χαρά. Θα μπορούσε ο κόσμος να με γνωρίσει μέσα από τα τραγούδια μου». Ο Μάικλ είχε επίσης μπει αρκετές φορές στο Βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες, είχε κερδίσει 13 βραβεία Grammy ενώ 13 από τα single του έχουν φτάσει στο Νο1 του Billboard Chart. Μία από τις πιο πετυχημένες περιοδείες του, η «Bad World Tour» που ξεκίνησε το Σεπτέμβριο του 1987 και τελείωσε τον Ιανουάριο του 1989, του χάρισε δύο ρεκόρ Γκίνες, ένα για τους 504.000 θεατές που παρακολούθησαν τη συναυλία στο Στάδιο Γουέμπλεϊ και ένα για τους συνολικά 4,4 εκατ. θεατές που παρακολούθησαν τις συναυλίες της περιοδείας σε 123 χώρες του κόσμου.
Συνολικά, είχε πρωταγωνιστήσει στη μουσική βιομηχανία για περίπου τέσσερις δεκαετίες. Οι live εμφανίσεις του αλλά και τα χορευτικά του σε μερικά από τα πιο διάσημα βιντεοκλίπ του, προκαλούσαν παραλήρημα, αφού πολλοί θαυμαστές ιδιαίτερα γυναίκες λιποθυμούσαν και πολλές φορές δεν κατάφερναν να παρακολουθήσουν τη συναυλία μέχρι το τέλος. «Σε μια συναυλία, μια κοπέλα ανέβηκε στη σκηνή και μου είπε ότι με αγαπά! Εγώ παθαίνω σοκ, αλλά μην ξέροντας τι να κάνω, την αγκαλιάζω κι εγώ! Τότε, βλέπω κάποιον να έρχεται κατά πάνω μου. Ήταν ο αρραβωνιαστικός της! Από τύχη γλίτωσα το ξύλο»! Οι πιο διάσημες χορευτικές τεχνικές του είναι το «robot» και το «moonwalk».
Παράλληλα, ο Μάικλ Τζάκσον υπήρξε πολύ γνωστός για τη φιλανθρωπική του δράση: Το 1984 είχε ένα ατύχημα κατά τη διάρκεια διαφημιστικού για την Pepsi Cola, αφού πήρε φωτιά το κεφάλι του με αποτέλεσμα να χάσει μέρος των μαλλιών του και να πάθει σοβαρά εγκαύματα στο κρανίο του. Αναγκάστηκε να τοποθετήσει μπαλόνι κάτω από το δέρμα για να αποκαταστήσει τη ζημιά και όπως ο ίδιος παραδέχεται αργότερα, αυτή είναι μια διαδικασία πολύ επώδυνη που τον καταβάλλει, εφόσον ο πόνος είναι οξύς και αφόρητος. Δώρισε λοιπόν το 1,5 εκατομμύριο δολάρια από την αποζημίωση που πήρε στο ίδρυμα «Michael Jackson Burn Center», το οποίο βοηθούσε ανθρώπους που έχουν υποστεί σοβαρά εγκαύματα. Στη συνέχεια, δώρισε 5 εκατ. δολάρια από τα κέρδη της περιοδείας του «Victory Tour» σε φιλανθρωπικούς οργανισμούς. Επίσης, από το 1985 μέχρι και το 1990 χάρισε 500.000 δολάρια στο «United Negro College Fund» και το 1993 έδωσε όλα τα έσοδα από την περιοδεία «Dangerous World Tour» στο «Heal the World Foundation». Επίσης, βοήθησε με πολλές δωρεές άτομα που πάσχουν από AIDS και μαχόταν για τις καμπάνιες ενημέρωσης. «Το AIDS αποτελεί μια μάστιγα η οποία πρέπει να τελειώσει. Όλοι μαζί μπορούμε να το κάνουμε. Για το καλό το δικό μας αλλά και των παιδιών που είναι η συνέχεια μας».
Την πρώτη του ρινοπλαστική την κάνει το 1979, όταν έσπασε τη μύτη του κάνοντας μια χορευτική φιγούρα. Σύμφωνα με τον ίδιο, η επέμβαση του δημιούργησε δυσκολία στην αναπνοή και σύντομα υποβλήθηκε σε μία δεύτερη. Το 1984 έκανε την τρίτη πλαστική στη μύτη του και το 1986 την τέταρτη, ενώ παράλληλα πρόσθεσε τη χαρακτηριστική «σχισμή» στο πιγούνι του, ώστε να γίνουν πιο «ανδρικά» τα χαρακτηριστικά του. Παράλληλα, το δέρμα του γίνεται όλο και πιο λευκό με την πάροδο των χρόνων, ενώ οι φήμες μιλούν για τεχνητή λεύκανση. Βέβαια, ο Τζάκσον ισχυριζόταν πάντα ότι έπασχε από λεύκη και λύκο και οι θεραπείες για τις συγκεκριμένες παθήσεις προκάλεσαν -μέχρι ενός βαθμού- την αλλαγή στο χρώμα του δέρματός του. Πολλαπλές αισθητικές επεμβάσεις ακολούθησαν η μία την άλλη όλα αυτά τα χρόνια. Βέβαια, δεν τις παραδέχτηκε ποτέ. Πάντα επέμενε πως φοβόταν τα χειρουργεία και υποστήριζε ότι απλά μεγαλώνει και αλλάζει όπως όλοι οι άνθρωποι.
Το 1993, ο Μάικλ κατηγορήθηκε από έναν 13χρονο για σεξουαλική κακοποίηση. Ύστερα από τον τεράστιο σάλο που είχε δημιουργηθεί στα Media, o Μάικλ και η οικογένεια του μικρού προέβησαν σε διακανονισμό, και ο τραγουδιστής τους έδωσε τελικά 22 εκατομμύρια δολάρια, χωρίς να ολοκληρωθεί η αστυνομική έρευνα. Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά ο ίδιος, τον ντρόπιασαν, αφού τον ανάγκασαν να δείξει τα σεξουαλικά του όργανα στην αστυνομία για να γίνει ταύτιση με την περιγραφή του αγοριού. «Με εξευτέλησαν και μου στέρησαν τα δικαιώματά μου. Δεν έχω κάνει κάτι για να το αξίζω αυτό. Απλά, προσπάθησα να βοηθήσω ένα παιδί. Είμαι αθώος». Εξαιτίας του άγχους σχετικά με την υπόθεση, ο Τζάκσον κατέφυγε σε αγχολυτικά και άλλα ισχυρά φάρμακα, έχοντας διαταραχές με τη διατροφή και το βάρος του. Το 1994, παντρεύτηκε τη Λίζα Μαρί Πρίσλεϊ, κόρη του Έλβις Πρίσλεϊ, η οποία και του στάθηκε στην υπόθεση της σεξουαλικής κακοποίησης. Αν και ο γάμος τους κράτησε λιγότερο από δύο χρόνια, οι δυο τους παρέμειναν καλοί φίλοι μετά το διαζύγιο. Ο τραγουδιστής παντρεύτηκε για δεύτερη φορά τη νοσοκόμα Ντέμπορα Ρόου, με την οποία και απέκτησε δύο παιδιά, τον Μάικλ Τζόζεφ Τζάκσον Τζούνιορ, γνωστό ως Πρινς και την Πάρις Μάικλ Κάθριν Τζάκσον. Το ζευγάρι χώρισε το 1999 και ο Μάικλ πήρε την κηδεμονία των παιδιών. Το 2002, απέκτησε και ένα τρίτο παιδί, χωρίς ποτέ να γίνει γνωστή η μητέρα. Ο ίδιος ο Τζάκσον έχει δηλώσει πως χρησιμοποιήθηκε παρένθετη μητέρα και η γονιμοποίηση έγινε τεχνητά με δικό του σπέρμα. «Ο Μπλάνκετ είναι δικό μου παιδί. Μην αμφιβάλλετε γι'αυτό. Μάλιστα, μπορώ να πω ότι η μητέρα του είναι Αφρικανή».
Το 2003, μία δεύτερη κατηγορία για σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκου, ήρθε να σπιλώσει ακόμα πιο πολύ τη φήμη του και να δημιουργήσει ακόμα πιο πολλά ψυχολογικά προβλήματα στο βασιλιά της ποπ. Η δίκη ξεκίνησε στην Καλιφόρνια δύο χρόνια αργότερα και κατά τη διάρκειά της ο Μάικλ εθίστηκε στη μορφίνη και σε άλλες ουσίες. Η δίκη έληξε τελικά το Μάιο του 2005 με την αθώωση του Τζάκσον. Ο ίδιος όντας καταβεβλημένος, δεν αντιλαμβάνεται καν την απόφαση του δικαστηρίου. Όταν πια βγαίνει έξω και βλέπει τους εκατοντάδες φαν που του φωνάζουν και τον χειροκροτούν, καταλαβαίνει τι συμβαίνει, όμως είναι ανήμπορος να αντιδράσει. Η κατηγορία αυτή τον στιγματίζει ανεπανόρθωτα. Κλείνεται στον εαυτό του, αποκόπτεται από το κόσμο και η καριέρα του σιγά-σιγά τερματίζει. Δεν πραγματοποιεί πια εμφανίσεις και οι προσπάθειες για να γράψει ξανά μουσική, αποβαίνουν άκαρπες αφού τα καινούρια τραγούδια δεν γίνονται επιτυχίες.
Το 2009, σε μια προσπάθεια να αφήσει πίσω το παρελθόν που τον πληγώνει και θέλοντας να επανέλθει στη μουσική σκηνή, αποφασίζει να πραγματοποιήσει live εμφανίσεις στο Λονδίνο για να θυμηθούν οι παλιότεροι και να μάθουν οι νεότεροι τι εστί Μάικλ Τζάκσον. Θα ήταν οι τελευταίες συναυλίες πριν ολοκληρώσει τη καριέρα του με την υπόσχεση στο κοινό του για ένα μοναδικό υπερθέαμα. «Αυτό είναι...θα πραγματοποιήσω τα live και αυτό είναι το τέλος. Το κάνω για όλους εσάς, τους φαν που με στηρίζετε και με αγαπάτε όλα αυτά τα χρόνια. Σας ευχαριστώ και θέλω να ξέρετε ότι σας αγαπώ κι εγώ». Ο αριθμός των συναυλιών ανέρχεται σε 50, πράγμα που αναστατώνει τους συνεργάτες για το αν θα καταφέρει να τις φέρει εις πέρας, αφού τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει είναι πολλά. Παρόλα αυτά, ο Μάικλ δεν το βάζει κάτω και πραγματοποιεί καθημερινά και για πάρα πολλές ώρες πρόβες εξαντλητικές για να μην απογοητεύσει το κοινό που περιμένει και λαχταρά να τον δει για τελευταία φορά ζωντανά σαν να μην πέρασε μια μέρα.
Η μοίρα όμως είχε άλλα σχέδια, αφού στις 25 Ιουνίου 2009, ο Μάικλ Τζάκσον έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 50 ετών από καρδιακή προσβολή, λίγες μέρες πριν την έναρξη των sold out συναυλιών. Ο Μάικλ, αποτελεί έως και σήμερα σύμβολο της κοινωνίας του θεάματος, τόσο από τη λαμπερή, τη φανταχτερή της όψη, όσο και από την αντίθετη. Γιατί η κοινωνία του θεάματος δημιουργεί είδωλα, αλλά μπορεί παράλληλα να τα οδηγήσει στη καταστροφή. Ειδικά για τον Τζάκσον ειπώθηκαν πολλά, όπως πάντα είναι φυσικό να λέγονται για τους πολύ διάσημους. Κάποια ισχύουν, κάποια όχι.
Αυτό που ξέρουμε σίγουρα, είναι πως ερμηνευτής σαν αυτόν δεν εμφανίστηκε ποτέ άλλοτε, ούτε θα εμφανιστεί ποτέ ξανά. Ο Μάικλ υπήρξε ένας πρωτοπόρος, μια καλλιτεχνική μεγαλοφυΐα, που χάραξε δρόμους, στιγμάτισε μια εποχή. Το όνομα του είναι χαραγμένο εδώ και χρόνια με χρυσά γράμματα στην ιστορία της σύγχρονης μουσικής και έχει συνδεθεί με γενιές και μια εποχή ολόκληρη. Θα κλείσω με μια φράση που είχε πει ο ίδιος και θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντική: «Ποιο είναι το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή ενός ανθρώπου; Η αγάπη! Κι εγώ σας αγαπώ πολύ... ΑΓΑΠΗ λοιπόν...Α-Γ-Α-Π-Η»!
Ντότσια Μαρία-Παυλίνα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου